her gün kahvaltıdan önce seviyorum de bana

her şarkıda olan senin,
yanına bir yer buldum kendime

inceden bir bağlama çaldı sesini,
bir keman
gözlerini,
ardından bir kontrbas
çizdi uzaklığını.

akustik gitardan döküldü aşkın,
narin bir ney sesi ile
güzel ruhun;
ve elektrogitar akıttı ötekine
öfkeni.

davul inadını,
kemençe umudunu
haykırdı sahnede.

dedim ya bir yer buldum
dünyanın en büyük orkestrasında
-sende-
kendime.
koltuk numarasını veremesem de
yüreğinin içinde bir yerlerde..