Öncelikle belirteyim, ne aşkı formülize etme ne de onu bir kalıba sokma çabam var, ki bu aşka yapılmış en büyük ihanet ve mantıksızlık olurdu. Amacım, hep beraberce aşkın mantığı üzerine felsefe yapmamıza önayak olmak. Hadi bakalım..
Hep dayatılan bir efsanedir, “Aşkın Mantığı Yoktur!”
Oysaki aşk, derinsel ve bütünsel açıdan o kadar mantıklı ve karmaşıktır ki, biz her gün kolayca “Hmm, mantıklı!” dediğimiz olgularla karşılaştırdığımızda aşkın mantıklılığı üzerine bir boşluğa düşüyoruz ve birçok zaman kolaya kaçıp “Ya aşk güzel ama mantıksız” deyiveriyoruz.
Ama “aşk” mantıklıdır.
(daha fazla…)
“Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
Gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
Bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi.” ( Ömer Hayyam )
Karlı bir gecede evin en kuytu köşesinde yalnızlıktan titreniyorsa bunun sebebi sevgidir. Sevmesek yalnızlığımızın dışında kalanları, yalnızlık acı verebilir miydi bize? Geçmişe duyulan özlem, sevgiliyi ilk öptüğümüz anı ya da ilk bildiriyi dağıtırken duyulan heyecanı sevmekten ötürü değil midir? Geleceğe umutla bakan gözlerin parıldamasının nedeni değil midir sevdiğimize ulaşabilme olasılığı? En büyük mutlulukları ve en büyük acıları yaşatan, geçmişe kinle ya da geleceğe umutla baktırabilen değil midir sevgi?
(daha fazla…)
Yüksek Ötegalaksiler Kurulu ( Y.Ö.K ), bilinen ve bilinmeyen tüm galaksilerde eğitimde birliği sağlamak ve eğitimin kalitesini yükseltmek amacıyla hazırladığını söylediği “Gayet Modern Eğitim” yasa tasarısını “Soylu İnsanların Rutin Kurulu”’na (Sirk’e) sundu. ( Sirk, dünya termilojisindeki “parlemento”’dur. ) Ekonomik olarak gelişmiş “San” ve “Ayi” gezegenleri Sirk’te %90 oranında oy hakkına sahip olduğundan ve bu yasa tasarısını desteklediklerinden, tasarının kuruldan onay alması bekleniyor. Bu iki gezegenin dışındaki binlerce gezegenin halklarının protestosu ise Sirk’in ve Y.Ö.K’ün askeri ve ekonomik yaptırım gücü ile bastırılmaya çalışılıyor.
(daha fazla…)
İnsanın mazoşist bir yönü vardır, sanırım bunu kimse inkar etmez. Sadist bir yönü de vardır ki, bunu zaten kimsenin inkar edebileceğini sanmıyorum. Bu yönlerimiz de yıkıcı bir yaratıcılık içinde beden bulmuştur, işkence! (daha fazla…)
O gece ay ışığı karaya belirgin bir şekilde vuruyordu ve kesin olan bir şey varsa o da şehirde yaşıyorsanız buna alışkın olmadığınızdır.Fakslanacak dosyalarla,doldurulacak formlarla,söylenecek yalanlarla ve yerine getirilecek rutinlerle o kadar dolmuş taşmışsınızdır ki bazen ayın orda olduğunu bile unutursunuz.Yani o gece ayın farklılığını çoğunuz fark etmediniz.Ama sıcak elleriyle çöpçüler fark etti, yanan yürekleriyle evsizler, tepeden tırnağa sevgiyle dolu aşıklar fark ettiler.Ve hepsinden ayrı bir nedenle Deniz de fark etti.
(daha fazla…)
İstiklal Caddesi’nin tiksindirici kalabalığının eşlik ettiği acı verici bir gecede, Ramazan Şenlikleri’nden fırlamış Hacivat şaklanbanlık yapmakta ve verilen konserden gelen bilindik pop melodileri kafamı düzmekteydi.
(daha fazla…)
Selam,
Umarım okursun bu mektubumu,
Seninle ilgili gördüğüm gayet sık rüyalara bugün bir tanesi daha eklendi. Gerçi rüya demek haksızlık buna biliyorum, çünkü kitap okumakla ve matris çalışır gibi yapmakla geçen günümden çok daha gerçekti o. Nasıl desem, hayal gerçek, hayat mecaz, böyle diyordu di mi şarkıda?
(daha fazla…)
Çetin bir savaşın muzafferleri olarak karanlıktan çıkarak geldiler. Adam kadına bir yeri göstermeye çalışıyordu, kadın da adamı gözleri parıldayarak dinliyordu. “Şu tepenin etrafından da dolaştık mı oradayız aşkım.” dedi adam kadına, kadın gülümseyerek cevap verdi. El ele vererek yürüdüler dolunayın hüküm sürdüğü gecede. Ezilen otların çıtırtısı bozuyordu yalnızca sessizliği, bir de dalgaların karaya vuruşu. Bir ara adam dinlenmek istemiş olsa da kadın hemencecik oraya varmak istediğini söyleyip yürümeye ikna etti adamı.
(daha fazla…)
Karanlık bürosundaki masasında kağıtlara göz atarken bir yandan da sol elinin iki parmağı arasına sıkıştırdığı sigarayı içine çekiyordu. Birden tekerlekli koltuğunu masasından güç alarak geriye doğru itti ve sigarasından bir nefes daha çekerek adaletin terazisini tutan kadın heykelciğine bakmaya başladı. Bürosuna en son ne zaman birinin uğradığını hatırlamıyordu, “Uzun zaman olmuş olmalı.” diye düşündü. “Ya da günler çok uzun geliyor artık.” Ayağa kalktı elleri ceplerinde handaki bu küçük odasını turlamaya başladı. Hemen bitiyordu ama oda. Sinirlendi, sigarasını küllükte hışımla ezdi ve biraz önce içinde kaybolduğu kağıtlara dönmeye yeltendi. Ama tam o sırada beklenmedik bir şey oldu ve ilk bakışta kemik gözlüğüyle ve kırmızı burnuyla dikkat çeken kamburca bir adam göründü kapıda. İlk andaki şaşkınlığını attıktan hemen sonra masasına geçti ve adamı masasının öbür tarafında duran koltuklardan birine buyur etti. Adam minnet dolu bir şekilde öne eğildikten sonra koltuğa oturdu ve bohçasını sıkı sıkı kucağında tutup gözlerini yere mıhladı. “Ne demek bu şimdi? Kafa mı buluyor bu adam benle?” diye düşündü. Adamın dikkatini çekmek umuduyla çakmağını masaya vurdu, hatta bir ritm bile tutturdu. “Tap Tap Dap Dap Tap” Ama adamın buna tek tepkisi bohçasını daha sıkı tutmak oldu. “Eh be adam!” diye mırıldandı, onun duyabileceğinden emin olduğu bir düzeyde. Tepki gelmedi. Kendi kendine “Eh, peki!” dedi ve düşündü ki madem o karşısına geçmiş böyle arsızca oturabiliyordu iyi ya kendisi de beklerdi. Hem yapacak işi mi vardı ki, bakarsın eğlenceli bile olabilirdi. Bu düşüncelerle sırtını koltuğa yasladı ve paketinden yeni çıkardığı sigarayı yaktı..
(daha fazla…)